"نما و پوسته‌های بیرونی"

در ساختمان‌سازی به سوی بیرونی یک ساختمان نما گفته می‌شود. در طراحی ساختمان، نما مهم‌ترین بخش به‌شمار می‌رود زیرا نمای یک بنا هویت آن را معین می‌سازد. در معماری سنتی ایرانی، آرایشی که پس از پایان کار ساختمان بر آن بیفزایند را آمود می‌گویند، مانند تزیین الحاقی، نماسازی سنگی یا آجری،کاشیکاری و گچبری. در اغلب کشورها از جمله ایران طراحی و ساخت نما بمنظور همخوانی با بافت شهری زیر نظر سازمان‌های شهری صورت می‌گیرد.

با آنکه نما در ابتدا وظیفه داشت حایلی بین انسان و تهدیدهای خارجی باشد، در ادامه نقش ارتباط میان درون و بیرون، خصوصی و عمومی، خلوت و شلوغ، مصنوعی و طبیعی را ایفا کرد. انسان نیاز به نور و تهویه داشت و محتاج ارتباط با طبیعت و جامعه بود. او می‌خواست گذر زمان و تغییر و تحولات جامعه را دنبال کند. برای همین نما تبدیل به رابط میان درون و بیرون شده، باید ورود نور، هوا و میهمان را به داخل تأمین کرده، امکان دید خوبی را به بیرون ایجاد می‌کرد.

با گسترش روز افزون صنعت و شکل گیری انواع متریال‌های ساختمانی و همچنین دانش مهندسی پوسته‌های نما شکل گرفتند. پوسته‌های شیشه‌ای و کامپوزیت‌ها تنوع بی نظیری به نماهای ساختمانی بخشیدند و دوره ای جدید در معماری شکل گرفت. پس از معرفی GRC به عنوان متریالی نامحدود در صنعت نما تحولی شگرف ایجاد شد و معماران مرزهای بسیاری را درنوردیدند و نماهای خارق العاده ای را خلق کردند که پیش از آن سابقه نداشت. امروزه GRC یکی از اصلی ترین انتخاب ها برای معماران است.