درباره GFRC

بتن مسلح به الیاف شیشه (GFRC) مصالحی است که امروزه سبب هم افزایی قابل توجهی در اقتصاد، تکنولوژی و زیباشناسی صنعت ساختمان گردیده است. این کامپوزیت دوستدار محیط زیست با مصرف اندک انرژی و مواد اولیه طبیعی می‌تواند تنوع بینظیری از فرم‌ها را خلق نماید و به سبب آنکه می‌تواند با حفظ پارامترهای اقتصادی عملکرد متوع و کاملی داشته باشد در میان معماران، طراحان و مهندسین بسیار محبوب است.

GFRC در سال 1369 میلادی معرفی گردید و امروزه مهندسین  با استفاده از طیف وسیعی از پلیمرها، سخت کننده‌ها و افزودنی‌ها دوام این کامپوزیت را در طول زمان بهبود بخشیده‌ و عملکرد آن را توسعه داده‌اند. در حال حاضر آزمایش‌های مناسب و اطلاعات کافی در تمامی ابعاد این کامپوزیت قدرتمند و کارا وجود دارد.

این محصول قابلیت تولید در هر رنگ، فرم و طرح دلخواه را داشته و در مقابل انواع شرایط محیطی نامساعد از جمله باران‌های اسیدی، تابش اشعه فرابنفش (UV) و چرخه‌های یخبندان - ذوب شدگی کاملا مقاوم است. از GFRC می‌توان در نمای خارجی، دکوراسیون داخلی، مبلمان‌های  شهری، دیوارهای باربر و غیر باربر، المانهای شهری و بسیاری موارد دیگر بهره گرفت. استفاده از این تکنولوژی به طراح و مجری این امکان را می‌دهد که هرآنچه را که در تصور دارد با کیفیتی فراتر از انتظار اجرا نماید.

  

 

مشخصات فنی GFRC بسته به شرایط بهره‌برداری قابل تعریف و طراحی است و بسته به روش تولید این مصالح می‌تواند متفاوت باشد. مشخصات معمول GFRC در روش‌های تولیدی پرمیکس واسپری در جدول زیر ارائه گشته است.

 

 

اجزاء اصلی GFRC را اکسیدهای طبیعی زمین که در تولید سیمان و الیاف شیشه بکار می‌روند، تشکیل می‌دهند. این مواد بصورت کلی آلاینده محسوب نمی‌گردند. آب شست‌و شو در فرآیند تولید نیز عموما شامل سیمان است که نوعی قلیا است. این مسئله در کارخانه‌ها امری طبیعی است و با داشتن مخازن تهنشینی قابل حل خواهد بود. وزن کمتر GFRC در مقایسه با بتن‌های حاوی الیاف فولادی فواید زیست محیطی دارد. همچنین مطالعات انجام گرفته نشان می‌دهد که GFRC به نسبت بتن معمول اثرات زیست محیطی کمتری دارد. خلاصه تحقیقات در این زمینه در گراف‌های ذیل نشان داده شده است.